عاشقانه ای برای .... ؟

FROGS قورباغه ها

kamransanandaj — Sun, 02 Jul 2006 15:05:18 GMT

FROGS
قورباغه ها

Once upon a time there was a bunch of tiny frogs.... who

arranged a running competition.
روزی از روزها گروهی از قورباغه های کوچیک تصمیم گرفتند که با

هم مسابقه ی دو بدند.

The goal was to reach the top of a very high tower.
هدف مسابقه رسیدن به نوک یک برج خیلی بلند بود.

A big crowd had gathered around the tower to see the

race and cheer on the contestants....
جمعیت زیادی برای دیدن مسابقه و تشویق قورباغه ها جمع شده بودند...

The race began....
و مسابقه شروع شد....

Honestly,no one in crowd really believed that the tiny

frogs would reach the top of the tower.
راستش, کسی توی جمعیت باور نداشت که قورباغه های به این کوچیکی

بتوانند به نوک برج برسند.

You heard statements such as:
شما می تونستید جمله هایی مثل اینها را بشنوید:
"Oh, WAY too difficult!!"
"اوه,عجب کار مشکلی!!"
"They will NEVER make it to the top."
"اونها هیچ وقت به نوک برج نمی رسند."

or:
یا:

"Not a chance that they will succeed. The tower is too

high!"
"هیچ شانسی برای موفقیتشون نیست.برج خیلی بلند ه!"

The tiny frogs began collapsing. One by one....
قورباغه های کوچیک یکی یکی شروع به افتادن کردند...

Except for those, who in a fresh tempo, were climbing

higher and higher....
بجز بعضی که هنوز با حرارت داشتند بالا وبالاتر می رفتند...
The crowd continued to yell, "It is too difficult!!! No one

will make it!"
جمعیت هنوز ادامه می داد,"خیلی مشکله!!!هیچ کس موفق نمی شه!"

More tiny frogs got tired and gave up....
و تعداد بیشتری از قورباغه ها خسته می شدند و از ادامه دادن منصرف

...

But ONE continued higher and higher and higher....
ولی فقط یکی به رفتن ادامه داد بالا, بالا و باز هم بالاتر....
This one wouldn't give up!
این یکی نمی خواست منصرف بشه!

At the end everyone else had given up climbing the

tower. Except for the one tiny frog who, after a big effort,

was the only one who reached the top!
بالاخره بقیه ازادامه ی بالا رفتن منصرف شدند.به جز اون قورباغه

کوچولو که بعد از تلاش زیاد تنها کسی بود که به نوک رسید!
THEN all of the other tiny frogs naturally wanted to

know how this one frog managed to do it?
بقیه ی قورباغه ها مشتاقانه می خواستند بدانند او چگونه این کا ر رو

انجام داده؟

A contestant asked the tiny frog how he had found the

strength to succeed and reach the goal?
اونا ازش پرسیدند که چطور قدرت رسیدن به نوک برج و موفق شدن رو پیدا

کرده؟
It turned out....
و مشخص شد که...
That the winner was DEAF!!!!
برنده ی مسابقه کر بوده!!!

The wisdom of this story is:
Never listen to other people's tendencies to be negative or

pessimistic.... because they take your most wonderful

dreams and wishes away from you -- the ones you have in

your heart!
Always think of the power words have.
Because everything you hear and read will affect your

actions!
نتیجه ی اخلا قی این داستان اینه که:
هیچ وقت به جملات منفی و مأیوس کننده ی دیگران گوش ندید... چون

اونا زیبا ترین رویا ها و آرزوهای شما رو ازتون می گیرند--چیز هایی که

از ته دلتون آرزوشون رو دارید!
هیشه به قدرت کلمات فکر کنید.
چون هر چیزی که می خونید یا میشنوید روی اعمال شما تأثیر میگذاره
Therefore:
پس:
ALWAYS be....
همیشه....
POSITIVE!
مثبت فکر کنید!
And above all:
و بالاتر از اون
Be DEAF when people tell YOU that you cannot fulfill

your dreams!
کر بشید هر وقت کسی خواست به شما بگه که به آرزوهاتون نخواهید

رسید!
Always think:
و هیشه باور داشته باشید:
God and I can do this!
من همراه خدای خودم همه کار می تونیم بکنیم
Pass this message on to 5 "tiny frogs" you care about.
این متن رو به 5 تا "قورباغه کوچولو" که براتون اهمیت دارند بفرستید.
Give them some motivation!!!
به اون ها کمی امید بدید!!

Most people walk in and out of your life......but FRIENDS

leave footprints in your heart
آدم های زیادی به زندگی شما وارد و از اون خارج میشن... ولی

دوستانتون جا پا هایی روی قلبتون جا خواهند گذاشت.

وقتی........

kamransanandaj — Sat, 17 Jun 2006 07:30:18 GMT

وقتي كه سيم حكم كند،زر خدا شود

وقتي دروغ داور هر ماجرا شود

وقتي هوا،هواي تنفس،هواي زيست

سرپوش مرگ بر سر صدها صدا شود

وقتي در انتظار يكي پاره استخوان

هنگامه ز جنبش دم ها به پا شود

وقتي به بوي سفره ي همسايه ،مغزوعقل

بي اختيار معده شود،اشتها شود

وقتي كه سوسمار صفت پيش آفتاب

يك رنگ،رنگها شود و رنگها شود

وقتي كه دامن شرف و نطفه گير شرم

رجاله خيز گردد و پتياره زا شود

بگذار در بزرگي اين منجلاب يأس

دنياي من به كوچكي انزوا شود

با تشکر از دوست خوبم آیدا خانم که این شعرو برام فرستاد

http://all-about-music.blogfa.com/

رفتی گله ای نیست

kamransanandaj — Mon, 29 May 2006 09:15:25 GMT

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست
بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست
گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن
گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست
پرواز عجب عادت خوبیست , ولی حیف
تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت
جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست
رفتی تو , خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزد دل من , مساله ای نیست

سلام به همه امروز می خوام همه برای یکی از دوستانم دعا کنید

می خواد کنکور بده براش دعا کنید قبول بشه

با آرزوی موفقیت برای همه شما

دوست شما کامران

زندگی سخت است ؟

kamransanandaj — Thu, 04 May 2006 13:02:18 GMT

سلام به همه دوستان عزیزی که تا به این لحظه در ساخت این وبلاگ به من کمک کردن

امیدوارم که همه خوب باشید .

امروز من به یه مشکل بر خوردم و مثل همیشه به کمک شما نیاز دارم و امیدوارم که بازم منو کمک کنید

امروز من به یه متن خیلی جالب بر خوردم که منو به فکر فرو برد ولی به جوابی نرسیدم از شما خواهش

میکنم که به دقت متنو بخونید و در جوابش در قسمت نظرات به من کمک کنید .

در اینجا جا داره که از دوست خوبم فرزانه جون تشکر کنم برای همه کمک هایی که به من میکنه برای

بهتر شدن وبلاگم امیدوارم در هر کجا هست همیشه همه اوفات زندگیش پر از خوبی و موفقیت باشه .

بازم از همه ممنونم

هر وقت می شنوم کسی با افسوس میگوید که " زندگی سخت است " دلم می خواهد از او بپرسم که

در مقایسه با چه چیزی سخت است .

قصه ای در شب

kamransanandaj — Wed, 03 May 2006 09:33:18 GMT

قصه ای در شب

چشمهادر ظلمت شب خیره بر راهست

جوی مینالد که" ایا کیست دلدارش؟ "

شاخه ها نجوا کنان در گوش یکدیگر

"ای دریغا ...در کنارش نیست دلدارش"

من با عشق اشنا شدم

و چه کسی این چنین اشنا شده است.......... ؟

هنگامی دستم را دراز کردم که دستی نبود.

هنگامی لب به زمزمه گشودم ،

که مخاطبی نداشتم.

و هنگامی تشنه ی آتش شدم ،

که در برابرم دریا بود و دریا و دریا............... !

سكوت سرشار از سخنان ناگفته است!

kamransanandaj — Sat, 15 Apr 2006 10:59:18 GMT

سكوت سرشار از سخنان ناگفته است!

پرواز اعتماد را با يكديگر تجربه كنيم، وگرنه مي شكنيم بالهاي دوستي مان را ...

با در افكندن خود به دره، شايد سرانجام به شناسايي خود توفيق يابيم.

زير پايم زمين از سم ضربه ي اسبان مي لرزد.چهار نعل مي گذرند اسبان، وحشي، گسيخته

افسار، وحشت زده ب پيش مي گريزند. در يالهاشان گره مي خورد خواستهايم. هوا سرشار

از بوي اسب است و غم و اندكي غبطه!

در افق نقطه هاي كوچك سياهي مي رقصد، و زميني كه بر آن ايستاده ام، ديگر باره آرام

يافته است.

پنداري، رويايي بود آنهمه؟ روياي آزادي يا احساس حبس و بند؟

در سكوت بايكديگر پيوند داشتن، همدلي صادقانه، وفاداري ريشه دار، اعتماد كن!

از تنهايي مگريز، به تنهايي مگريز. گهگاه آن را بجوي و تحمل كن، و به آرامش خاطر مجالي

ده .

يكديگر را مي آزاريم، بي آنكه بخواهيم، شايد بهتر آن باشد كه دست به دست هم دهيم،

بي سخني. دستي كه گشاده است، مي برد، مي آورد، رهنمودت مي شود به خانه اي كه

نور دلچسبش، گرمي بخش است .

اينهمه پيچ، اينهمه گذر، اينهمه چراغ، اينهمه علامت، و همچنان استواري به وفادار ماندن‌ به

راهم، خودم، هدفم و به تو ...

وفايي مرا و تو را به سوي هدف به راه مي خواند...

افسوس که عشق جاودان نیست

عشق گل سرخی است که طاقت

طوفان را ندارد

عشق یک خاطره سبز است

که از آمدن پاییز می ترسد

چشای تو

kamransanandaj — Thu, 13 Apr 2006 08:29:17 GMT

من نمی خوام بگم چشات خود ستارس

چشات اگه نباشه ستاره بی اشارس

من نمی خوام رو کاغذ فقط نوشته باشم

دیدن روی ماهت تولد دوبارس

می خوام برات بمیرم شاید که باور کنی

شاید با برق چشمات مرگو آسونتر کنی

من نمی خوام بگم که صد بار واسه تو مردم

قد تموم دنیا عاشق دل سپردم

می خوام خودت حس کنی بدون طعم حرفم

چقدر تو قحطی نور لحظه هارو شمردم

این متن هم از طرف دوست خوبم سمیه که اونو تقدیم کرده به دوستش مهدی

برای هر دوتا تون آرزوی خوشبختی دارم

دوست دار شما کامران

آبی بودن عشق می خواهد

kamransanandaj — Mon, 10 Apr 2006 06:56:18 GMT

به چشمانت بیاموز که:

هر کس ارزش دیدن ندارد

به دستانت بیاموز که:

هر گلی ارزش چیدن ندارد

به قلبت بیاموز که:

هر کس کنج آن جای ندارد

و بیاموز که:

" آبی بودن عشق می خواهد "

سلام فرزانه جون

اینم همونجوری که بهت قول داده بودم

خدا با ماست

kamransanandaj — Sun, 09 Apr 2006 15:32:09 GMT

يک شب مردي در خواب ديد که با خدا روي شنهاي ساحل قدم ميزند.و از آنجا تمامي مراحل زندگيش را ميديد.ناگهان متوجه شد که در مواقع شادي و خوشحاليش همواره دو رد پا روي ساحل است .جا پاي خودش و جاي پاي خدا. اما در مواقع سختي و نااميدي فقط يک رد پا بر روي شنها وجود دارد آن مرد با گلايه از خدا پرسيد: چرا؟ در مواقع شادماني من با من بودي اما در موقع نااميدي و رنج مرا تنها گذاشتي؟ خداوند پاسخ داد :من هيچگاه تورا تنها نگذاشتم.در موقع رنج و نااميدي تو من تو را به دوش گرفته بودم

زندگي پر از فرصت هاي دست يافتنيه

kamransanandaj — Wed, 15 Mar 2006 17:05:57 GMT

زندگي پر از فرصت هاي دست يافتنيه مرد جواني در آرزوي ازدواج با دختر ِ زيباروي کشاورزي بود. به نزد کشاورز رفت تا از او اجازه بگيره. کشاورز براندازش کرد و گفت: پسر جان، برو در آن قطعه زمين بايست. من سه گاو نر رو يک به يک آزاد ميکنم، اگر تونستي دم هر کدوم از اين سه گاو رو بگيري، ميتوني با دخترم ازدواج کني. مرد جوان در مرتع، به انتظار اولين گاو ايستاد. در طويله باز شد و بزرگترين و خشمگين‌ترين گاوي که تو عمرش ديده بود به بيرون دويد. فکر کرد يکي از گاوهاي بعدي، گزينه ي بهتري باشه، پس به کناري دويد و گذاشت گاو از مرتع بگذره و از در پشتي خارج بشه. دوباره در طويله باز شد. باورنکردني بود! در تمام عمرش چيزي به اين بزرگي و درندگي نديده بود. با سُم به زمين ميکوبيد، خرخر ميکرد و وقتي او رو ديد، آب دهانش جاري شد. گاو بعدي هر چيزي هم که باشه، بايد از اين بهتر باشه. به سمتِ حصارها دويد و گذاشت گاو از مرتع عبور کنه و از در پشتي خارج بشه. براي بار سوم در طويله بار شد. لبخند بر لبان مرد جوان ظاهر شد. اين ضعيف ترين، کوچک ترين و لاغرترين گاوي بود که تو عمرش ديده بود. در جاي مناسب قرار گرفت و درست به موقع بر روي گاو پريد. دستش رو دراز کرد... اما گاو دم نداشت!.. زندگي پر از فرصت هاي دست يافتنيه. بهره گيري از بعضي هاش ساده ست، بعضي هاش مشکل. اما زماني که بهشون اجازه ميديم رد بشن و بگذرن (معمولاً در اميد فرصت هاي بهتر در آينده)، اين موقعيت ها شايد ديگه موجود نباشن. براي همين، هميشه اولين شانس رو درياب!

اینم برای فرزانه که بدونه اینکه بشناسمش بهم خیلی لطف می کنه

فرزانه جون ممنون